نشریه آرمن
از پلاستیک تا پارچه؛ چرا کیسه های پارچه ای انتخابی پایدارتر هستن؟
یه واقعیت تلخ درباره چیزی که فکر میکنیم "بیضرره"
چند بار برات پیش اومده که بعد از خرید، کیسه پلاستیکی رو تا میزنی و میگی: “میذارم واسه دفعه بعد!” خیلیها همینجوری فکر میکنن و به خودشون دلگرمی میدن که چون چند بار از اون پلاستیک قراره استفاده کنن، دیگه به محیط زیست آسیبی نمیزنن. اما واقعا اینطوریه؟ واقعا با چند بار استفاده این مشکل آسیب به محیط زیست حل میشه؟ بیاین با هم یه کم دقیقتر نگاه کنیم:
پلاستیک ها واسه یکبار استفاده تولید شدن؛ نه بیشتر
واقعیتش اینه که اون کیسههای پلاستیکی که از سوپرمارکت میگیریم، اصلا واسه استفاده طولانی ساخته نشدن. نازکن، سبکن و زود از ریخت میفتن. یعنی شاید بشه دوبار ازشون استفاده کرد، ولی بعدش یا پاره میشن یا دستهشون کش میاد یا دیگه شکل و شمایل سابق رو ندارن. از همه بدتر اینکه:
قابل شستشو نیستن
مثلا یه چیزی داخل پلاستیک گذاشتی که نشت کرده یا مثلا غذا میریزه داخلش؛ حالا میخوای چی کار کنی؟ بشوریش؟ وقتی یه کیسه پلاستیکی رو چندین دفعه استفاده کنی (به خصوص برای مواد غذایی) احتمال اینکه باکتری و میکروب روی سطح پلاستیک باقی بمونه خیلی زیاده (حتی بعد از شستشو). ممکنه ظاهرا تمیز بشه، اما مطمئن باشید که میکروب روشون باقی میمونه. اصلا از نظر بهداشتی هم که نخوایم بهش نگاه کنیم، با شستشوی مکرر، پلاستیک شل و وارفته و خراب میشه به مرور. فکر میکنم این موارد دلایل کافی باشن که استفاده چند باره از کیسه پلاستیکی منطقی نباشه.
حتی با چند بار استفاده، تهش میرن توی طبیعت!
حالا فرض کنیم که شما خیلی از پلاستیکهاتون مراقبت میکنید و هر کدوم رو چندین بار استفاده میکنید. عالیه. ولی تهش چی؟ باید بالاخره بندازی دور دیگه. درسته؟
و تازه اونجاست که مصیبت شروع میشه:
یه کیسه پلاستیکی بین 200 تا 500 سال تو طبیعت میمونه!
واقعا شوخی نیست. پلاستیکها همینقدر زمان میبرن تا بخوان تجزیه بشن و همچنین تبدیل میشن به میکروپلاستیک. این ذرات بعدا وارد خاک، آب، بدن حیوانات میشن و در نهایت برمیگردن به بدن خود ما.
حیوانات چه گناهی کردن؟
بعضی از حیوانات این کیسههای پلاستیکی رو با غذا اشتباه میگیرن، میخورن و باعث خفگیشون میشه. یه کیسه پلاستیکی کوچیک = یه آسیب بزرگ
کیسه های پارچه ای: شستهرُفته، تمیز، خوشگل ...
آخه چرا وقتی یه همچین جایگزین خوبی برای پلاستیک وجود داره، ازش استفاده نکنیم: کیسه های پارچه ای
- خیلی مقاومتره: نه فقط واسه خرید، حتی میتونی به عنوان کیف ازش استفاده کنی و با خودت ببریش سر کار یا حتی دانشگاه.
- قابل شستشو: میتونی راحت بندازیش تو ماشین لباسشویی . بارها و بارها. بدون اینکه خراب بشه یا از ریخت بیفته.
- زیباشناسیش حرف نداره: میشه روش شعر چاپ کرد، طرح زد، نقاشی کشید، لوگو چاپ کرد. خلاصه یه چیز خاص میشه که خودت هم از دیدنش کیف میکنی.
- قابل بازیافته: وقتی هم که دیگه خیلی کهنه شد، میتونی ازش استفادههای دیگه کنی. مثلا ازش دستمال درست کنی یا هر چیز دیگهای.
چند بار استفاده از پلاستیک، مشکل آسیب به محیط زیست رو حل نمیکنه!
بیاین یه حساب سرانگشتی با هم داشته باشیم:
فرض کنیم تو هر هفته فقط 2 تا کیسه پلاستیکی استفاده میکنی و هر از هر کیسه هم 3 بار استفاده میکنی. تو سال میرسه به حدود 35 عدد.
در مقایسه با این، فقط 1 عدد توت بگ خوب و محکم شاید تا چند سال واست کار کنه! یعنی حتی اگر شما هر کیسه پلاستیکی رو چندین دفعه هم استفاده کنید باز تاثیر منفیش سر جاشه.
عوض کردن سبک زندگی از همین چیزهای کوچیک شروع میشه
شاید فکر کنی که کیسه های پارچه ای گرون هستن، ولی واقعا اینطور نیست. یه ساک پارچه ای خوب قیمتش به اندازه یه وعده ناهار تو یه رستورانه، با این تفاوت که توت بگ ماهها و سالها برات میمونه. هر بار که بگت رو برمیداری، یه پیام قوی به خودت و اطرافیانت میفرستی: اینکه داری سهم کوچیک خودت رو برای حفظ زمین انجام میدی. این رفتار تو باعث میشه که اطرافیانت هم به این موضوع فکر کنن و شاید اونها هم ترغیب بشن که تغییر کنن. همین انتخاب کوچیک اما با ارزش، نشون میده که تو یه آدم مسئول و آگاه هستی که به آینده زمین و نسلهای بعدی اهمیت میده.
جمعبندی؛
واقعیت اینه که کیسه پلاستیکی حتی با چند بار استفاده انتخاب خوبی نمیتونه باشه. نه برای دوام طراحی شده و نه برای طبیعت. در عوض کیسه های پارچه ای ساده، با یه طرح یا متن دلنشین، هم میتونه حال زمین رو بهتر کنه، هم استایل تو رو خاصتر کنه.
