توت بگ پارچه ای شعر مولانا | دیده از خلق ببستم

شعری که روی توت بگ هست فقط یه حرف عاشقانه نیست، بیشتر یه تجربه‌ی روحیه؛ لحظه‌ای که آدم از همه‌ی شلوغی‌ها دل می‌کنه و تمام وجودش رو به یک زیبایی ناب می‌سپاره:

“دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم، مست بخشایش او گشتم و جان بخشیدم” 

این شعر به صورت ناخوانا طراحی شده. کلمات و خط‌ها طوری کنار هم چیده شدن که یه مثلث قشنگ رو ساختن؛ شاید نشه راحت خوندش، اما می‌شه راحت حسش کرد.

این سبک بیشتر برای آدمایی جذابه که دنبال راز و رمز توی هنر هستن. کسایی که دلشون می‌خواد شعر رو نه فقط با چشم، که با دل بخونن. برای اونایی که زیبایی رو توی فرم و تصویر پیدا می‌کنن و دوست دارن توی روزمره‌شون هم ردّی از عشق، شعر و معنا داشته باشن.