توت بگ پارچه ای شعر خیام | من هیچ ندانم

روی این توت بگ یه رباعی از خیام نشسته:

من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت / از اهل بهشت کرد یا دوزخ زشت
جامی و بتی و بربطی بر لب کشت / این هر سه مرا نقد و تو را نسیه بهشت

خیام توی این رباعی از تردید و پرسش آغاز می‌کنه؛ اینکه سرنوشت ما چی می‌شه؟ بهشته یا دوزخ؟ و بعد خیلی زود بحث رو می‌بره سمت لذت لحظه‌ی حال؛ جام، معشوق و سازی که همین‌جا و همین الان در دسترسه. برای خیام، بهشت وعده‌ایه که معلوم نیست، اما زندگی و شادی امروز چیزیه که می‌شه لمسش کرد.

طراحی این کالیگرافی رو آقای مازیار کیانی انجام دادن، خودشون اسم طرح رو “رویش” گذاشتن که واقعا بهترین اسم می‌تونه برای این طرح باشه؛ کلمات و خطوط انگار که از دل خاک در اومدن و مثل شاخه‌های یه درخت به سمت آسمون رشد کردن.